Sunday, July 30, 2017

අප ක්‍රිකට් දැනුම වර්ධනය කර ගත්තේ කෙසේද ? .......

අපේ කාලයේ ක්‍රිකට් නොන්දන්නා කෙනෙකුට, ගුවන් විදුලි විකාශනයකට සවන් දෙනවිට හකුරු පොල් තත්වයක් විය. මගේ පියා නිතරම අසන ප්‍රශ්න කිහිපයක් වේ. ඒ දුර ඈත ඉඳන් මේ ක්‍රීඩකයින් හඳුනා ගන්න(විකාශණය ගෙන එන අට්ටාලයේ සිට - එකල නිවේදකයින් ලබා දෙන වචන අනුව එක්-එක් අය තමන්ගේ මනස තුල මේවා චිත්‍රණය කර ගනී. අට්ටාලය යනු කුමක්දැයි මා දැන සිටියේ නැත. මා පියාගෙන අට්ටාලය ගැන විමසු විට ඔහු පවසා සිටියේ, කළා ප්‍රදේශ වළ පැල් රකින්නේ අට්ටාලයක සිට බවය. ඔහු එය තනා තිබෙන අකාරය පිළිබඳව කෙටි විස්තරයක් සපයයි. ඒ අනුව අපේ අල්ලපු වත්තේ තිබෙන කුමාර කනිෂ්ඨ විදුහලේ ක්‍රීඩාංගනය නැරඹීම සඳහා මාත් මගේ සොයුරියත්, එම ක්‍රීඩාංගනය දෙසට ඇලවී තිබුණු සූරිය වර්ගයේ ගස උඩ එවැනි අට්ටාලයක් තනා ගතිමු. නමුත් සෑම දිනකම සවස හය වනවිට එය අකුලා තැබීමට අපට සිදු වුයේ, එහි තට්ටුව සඳහා අවශ්‍ය ළී අප සපයා ගත්තේ අපේ ඇඳන් වල තිබෙන පොලු ඉවත් කර ගැනීම නිසාය. සෑම සති අන්තයකම මෙය සිදු විය. එයට අමතරව එහි සිට පාඩම් කිරීමද අප සිදු කරගෙන ගිය අනෙක් කටයුත්තයි. සවසට බෙන්තොට ක්‍රීඩා සමාජයේ අයියලා මෙහි සැහැල්ලු පන්දු ක්‍රීඩාවේ යෙදේ. ඒ අවස්තාව වනවිට සොයුරියට එහි ඉන්නට අවසර නැත. මා හුදකලාවම ක්‍රිකට් විස්තර විචාරයකයෙකු විය. නමුත් මුල් කාළයේ මටද මේ ස්ථාන පිලිබඳ දැනුමක් නොතිබුණි) ක්‍රීඩකයින්ගේ නම් ඔවුන්ගේ පිටේ සටහන් කර තිබෙනවාද යන්නයි. කිසිදින ක්‍රිකට් තරගයක් නරඹා නොතිබූ මා මේ විස්තර අසා සිටියා මිස ඒ ගැන විස්තර කරන්නට දැනුමක් නොවීය).
පින්තූරය ගත්තේ : infolanka වෙබ් අඩවියෙනි


ෆයින් ලෙග්, ලෝන්ග් ලෙග්, ස්ලිප්, මිඩ් විකට්, කවර්ස්, පොයින්ට් මේවා ගැන ඔහු මාගෙන් නිරතුරු ප්‍රශ්න කරයි. පසු කාළයක මා ලෙදර් පන්දු ක්‍රීඩා කරන්නට ගොස් ඒ ස්ථාන පිලිබඳ ඇඳගෙන ආ සටහන පියාට පෙන්නුවෙමි. එහෙත් ඔහුට තවමත් එය හකුරු පොල් තත්වයේ විය. මා එම සටහන දෙස බලාගෙන ප්‍රේමසර ඈපාසිංහ, පාලිත පෙරේරා, මයිකල් කරුණාතිලක කල විස්තර විචාර වලට සවන් දුනිමි. ඒ මගින් එක්-එක් පහර ස්වභාවිකව ගමන් ගන්නා ප්‍රදේශ ගැන මනා අවුබෝධයකට එන්නට මට හැකි විය. මේසේ ආනන්ද-නාලන්ද, රාජකීය - සාන්ත තෝමස්, ඉසිපතන - තර්ස්ටන්, රිච්මන්ඩ්-මහින්ද ආදී තරග වලට සවන් දෙන්නට මා පුරුදු විය.


මා කියන්නට ආ කථාව එය නොවේ. අද කෙනෙකුට ක්‍රිකට් පිලිබඳ ඉතා හොඳ අවුබෝධයක් බින්දුවේ සිට පටන් ගෙන වර්ධනය කර ගත හැක. ඒ ක්‍රික්ඉන්ෆෝ වෙබ් අඩවියට පිවිස ඔවුන්ගේ වෙබ්විකාශය කියවන අතර රුපවාහිනිය නැරැඹීමයි. එවිට රූපවාහිනියෙන් එම ස්ථාන තිබෙන ආකාරය සහ එල්ල කල පහරත් , පන්දුව ගමන් ගත් ප්‍රදේශය එල්ල කල පහරේ නමත් ක්‍රීක්ඉන්ෆෝ වෙබ්විකාශණය මගිනුත් අවුබෝධ කර ගත හැක.
අවශ්‍ය වන්නේ උනන්දුව පමණයි.

Friday, July 28, 2017

ෆ්‍රෙඩි සිල්වාගේ අනාවැකිය .......

ෆ්‍රෙඩි සිල්වාව සමාන කරන්න පුළුවන් තක්කාලි ගෙඩියකට විතරයි. හරි... හරි... තව දේවල් ඇති. ඒත් මට හිතෙන්නේ එහෙම. මොකද තක්කාලි වෙලාවකට පළතුරක් විදියටත්, වෙලාවකට එළවළුවක් විදියටත් මේක සඳහන් වෙනවා. ෆ්‍රෙඩි සිල්වත් වෙලාවකට විකට නළුවෙක්, ඒ වගේම තවත් වෙලාවකට ගායකයෙක්. ඔහුගේ ගායනය තුළින් ලෝකයට පණිවුඩය ගෙන ගියේ ඔහුගේ වැඩි ප්‍රමාණයක් ගීත රචනා කල ප්‍රේමකීර්ති ද අල්විස් මහතා. ඒක වෙනම කතාවත්. මොනවා වුණත් සිංදුවක් ප්‍රසිද්ධියට පත් වෙන්නේ ගායකගේ නමින්. මොකද ඔය ජනප්‍රියත්වයට ඒක ගායනා කරන වාර ගණනත් වැදගත්. මේවා ඔක්කොම වෙනත් කථා.

ඔබ දන්නවාද ෆ්‍රෙඩී සිල්වා ලෝකයේ කොතරම් සංචාරය කරලා තියෙනවද කියළා. හොඳයි . අපිට මොකටද කියලා ඔබට හිතෙන්න ඇති. ෆ්‍රෙඩී සිල්වා චීනයට ගිය බව ඔබ දන්නවාද? එකත් ඉතිං සාමන්‍ය දෙයක්නේ. නමුත් මේ චීන ගමනේදී බොහොම අපූරු කොලු පොඩ්ඩෙක් ෆ්‍රෙඩීට හමු වුණා. ඔහුගේ නම ෆ්‍රෙඩීට ඇහුන විදියට ජැක්ලා. නමුත් චීන්නුන්ගේ ප්‍රනවුන්ස් අපේ අයට ටිකක් අන්ද බුතයි. එවුන් කලම්බු කියන එක කියවන්නේ ලොලොම්බු කියලා. ඉතිං මේ ජැක්ලාගේ හරි නම ෆ්‍රෙඩී මැරෙනකන් වත් දැනගෙන හිටියේ නෑ. ඒ නම අපේ ෆ්‍රෙඩීට ඇහුනේ ජැක්ලා කියලා.

මේ කොලුවා(තරුණයා) ෆ්‍රෙඩීට කිව්වලු "අංකල් මම රස්සාවක් හොයනවා හොයනවා හරි යන්නේ නෑ. හැබැයි මම අත අරින්නෙත් නෑ. කවදා හරි ලෝකේ කෝටිපතියෙක් වෙලා මම නවතින්නේ. අංකල් සිංදු කියනව නේද ? මම ගැන අංකල් සිංදුවක් කියන්න. බය නැතුව කියන්න. පස්සේ කාලෙක ඒ සින්දුව කිව්ව එක ගැන අංකල්ට ආඩම්බර වෙන්න පුළුවන්"

අපේ ෆ්‍රෙඩීට මේ කොල්ලා ගැන බොහොම අනුකම්පා හිතිලා. ලංකාවට ආපු ගමන් ප්‍රේමකීර්තිට කියලා මේ ගැන. ප්‍රේම් කියන සුනංගුවට සිංදුවක් ලියලා දීලා. මේ කාලෙම තිබුණ චිත්‍රපටියකට ෆ්‍රෙඩී මේක කිව්වා. මේක බොහොම ජනප්‍රිය වුණා.  මේ පහළින් තියෙන්නේ ඒ සිංදුව. වැඩේ තියෙන්නේ ඕක නෙවෙයි.




පස්සේ කාලෙක අර කිවුවා වගේ මේ කොලුවා කොහොම හරි ලෝකේ හොල්ලන බිලියනපතියෙක් වුණා.  හැබැයි ඒක දකින්න ඒ සිංදුව කරපු කිසි කෙනෙක් ඉතුරු වුණේ නෑ. මේ පහළින් තියෙන පින්තූරේ ඉන්නේ ඒ කොලුවා. බලන්න අඳුරනවද කියළා.


දන්නේ නැති කෙනෙක් නෑ. නම ජැක්මා. අපේ ෆ්‍රෙඩීට ඇහුනේ ජැක්ලා කියළා. ඒකයි සිංදුවේ තියෙන්නේ "ජැක්ලා වැටුණේ කකුල ලිස්සලයි" කියලා. ජැක්මා කියන කෙනා ගැන      අමුතුවෙන් අටුවා ටීකා ලියන්න අවශ්‍ය නෑ.  ඔහු තමයි සුප්‍රසිද්ද අලිබබා කියන සමාගමේ හිමිකරුවා. ඔහුගේ වත්කම ඇමරිකානු ඩොලර් බිලියන 36ක බව ෆොර්බස් සඟරාව පවසනවා. 

Tuesday, July 4, 2017

අදාළ නෑනේ ......

මේකත් අයිති වෙන්නේ පුංචි පුංචි විහිළු කෑලි වලට. ඇවිද්ද පයට මම ලියපු කෙටිම කෙටි ලොල් කතා හෝ ලොල්ද මන්දා කැටගරි දෙකට අදාලා කතාවක් විදියට ගොඩ නගන්න තරම් දීර්ග නැති ඉතාම කෙටි රස කතාවක් මේක මයික්‍රෝ කතාවක්. ඒ නිසා ඇවිද්ද පයට දානවා නම් ඒ මට්ටමට වැටෙනා එකක් වෙන්න ඕනේ. මගේ මිතුරෝ මගෙත් එක්ක තරහ වෙන එකක් නෑ මේ වගේ අලුත් බ්ලොග් එකක් මේ වැඩේට පටන් ගත්ත එකට. මේකට වැටෙන්නේ අරකෙන් විසි වෙන කෑලි කියලා හිතන්න එපා. මේ ආරට වෙනම පාඨක පිරිසික් ඇති වෙයි කියන එකයි මගේ විශ්වාසය.

අපේ මේ බැංකු රස්සාව ආණ්ඩුවේ කියළා මහ ලොකුවට(මගේ එක්ක වැඩ කරන ලසන්ත අපි මොනවා හරි දෙයක් කියලා වැරදුනොත් පස්සේ කියන්නේ "ඔයානේ මහලොකුවට කිව්වේ" කියලා) කියන්නේ, රජයට සම්බන්ධය කියලා මොනවට හරි ගණන් මිණුම් වලට පෙන්වන්න, රජයට ආදායම් ගෙවන්න, ජනතාවට කුමක් හෝ සහනාධාර ණයක් බෙදන්න වගේ දේවල් වලට. ප්‍රතිලාභ පැත්තෙන් ගත්තොත් රජයේ සේවකයන්ට ලැබෙන සමහරක් දේ අපිට ලැබෙන්නේ නෑ. මොබිටෙල් උපහාර තමයි හොඳම උදාහරණය. මේ ළඟදී දවසක් මමත් ගියා මොබිටෙල් උපහාර සිම් එකක් ගන්න. මගේ අම්මේ ආණ්ඩුවේ ඔෆිස් එකක වත් නැති පාට් එකක් බලන්න මටත් මං එක්ක ගිය මගේ මිතුරාටත් සිද්ධ වුණා. පලවෙනි දවසේ සයිටම් විරෝධියොත් එක්ක එතැනට වෙලාවට යන්න බැරි වුණා. දෙවෙනි දවසේ යාන්තමට රිංග ගත්තා. එක කාරුණික කෙල්ලෙක් අපිව යොමු කළා ටිකක් ලොකු පොරකට. ඒකා මුළ ඉඳලාම මේක නොදෙන සයිස් එකෙන් තමයි කතාව. මුලින්ම කිව්වා

"අපි සිම් එක විතරක් දෙන්නෑ" කියලා. මම කිව්වා

"හරි මම විස්තරය හොලා බලලා ආවේ, ෆෝන් එකත් එක්කම ගන්නම්" කියලා.

"මේකේ ඉස්සර වගේ නෑ. 500 මිනිට්ස් විතරයි ෆ්‍රී"

"ප්‍රශ්ණයක් නෑ. මට ටිකක් ඇති.

ඉන් පස්සේ මම ගෙනියපු ස්ටේට්මන්ට් එක බලලා කිව්වා

"මේක ප්‍රින්ට් කරපු එකක්" කියලා. මම කිවුවා

"ඔව් මේක ප්‍රින්ට් කරලා තමයි බැංකුවෙන් එවන්න ඇත්තේ" කියලා. ඊට පස්සේ

"නෑ අපිට ඕනේ බැංකුවෙන් එවපු එක". "

"ඔව් මේක බැංකුවෙන් එවපු එක තමයි"

"කොහෙද වැඩ කරන්නේ ?"

"පීපල්ස් බෑන්ක්"

"අපි පීපල්ස් බෑන්ක් - බෑන්ක් ඕෆ් සිලෝන් දෙකට දෙන්නේ නෑ"

"කලින් දුන්නනේ"

"කලින් දුන්නා දැන් නවත්තලා"

"ඒ මොකද ?"

"නෑ. පීපල්ස් බෑන්ක් - බෑන්ක් ඕෆ් සිලෝන් දෙකට ගවන්මන්ට් පෙන්ෂන් එක නෑනේ"

"ඉතිං මේකට පෙන්ෂන් එක බලපාන්නේ කොහොමද ?"

"සර්ගේ, අම්මා හරි තාත්තා හරි ගවන්මන්ට් පෙන්ෂනර් කෙනෙක් නම් ගන්න පුළුවන්"

"මම කොහොමද එයාලා එක්කන් එන්නේ"

"එහෙනම් කරන්න දෙයක් නෑ. අපි පීපල්ස් බෑන්ක් ප්‍රමෝෂන් එකට දෙන එකක් ගන්න"

"මට දැනටමත් කාඩ් කනෙක්ෂන් එකක් තියෙනවා. මම බැලුවේ බිල් එකක් ගන්න. එතකොට වැඩේ ලේසියි. කමක් නෑ. ඔයාලට දෙන්න ඕනෙත් නැත්තනම් අපිට ගන්න ඕනෙත් නෑ"

ඔන්න ඔහොමයි වැඩේ කෙලවර වුණේ. අර ලීෆ්ලට් එකේම ගැහුවනම් ඉවරයිනේ අපිට බෑ කියලා. ඔන්න ඔහොමයි අපි අවශ්‍ය විට රජයේ වෙන්නෙත්, අනවශ්‍ය විට හැලෙන්නෙත්. ඒ ගැන දුකක් නෑ. මේවා අර්ධ රාජ්‍ය ආයතන, අපිත් ආස නෑ රජයේ සේවකයෝ කියන්න. මොකද මිනිස්සු එහෙම කිවුවම වපර ඇහෙන බලන්නේ. අපිට මේ ළඟදී ආවා ප්‍රයිවට් කම්පැනි එකක ඉඳලා බොස් කෙනෙක්. මිනිහා කියනවා "මම හිතාගෙන ආවේ ආණ්ඩුවේ ඔෆිස් එකක් කිව්වම මම හිතුවේ අයිස් ගහන, වැඩක් කරන්නේ නැති මිනිස්සු සෙට් එකක් තමයි මට මැනේජ් කරන්න වෙන්නේ කියලා. ඒ වුණාට බලාගෙන යනකොට තමුසෙලත් වැඩක් කරනවනේ" කියලා. අපි බොහොම දෙනෙක් හිතාගෙන ඉන්න විදිය එහෙම තමයි. නමුත් නිකං හිතන්න විදුලිබල මණ්ඩලය අර්ධ රාජ්‍ය ආයතනයක්. කොයි තරම් හොඳට සර්විස් එක දෙනවද ? විදුලිය බිඳ වැටෙන්න දෙන්නේ නැතිව. රටේ අවශ්‍යතාව ගණනය කරලා ටර්බයින් ක්‍රියාත්මක කරවන්න. ඒ වගේ තමයි රජයේම වුණත් තමන්ගෙන් වෙන්න ඕනේ සේවේ හරියට දෙන තැන් තියෙනවා.

මම ආවේ වෙනත් විහිළු කතාවක් කියන්න. ඒත් මේ පඳුරු තැලිල්ලකට සෙට් වුණානේ. එහෙනම් දැන් අපි කතාවට බහිමු. මම කොතනද නතර කළේ ? අපිවත් ඔය රජයේ ගාණට සෙට් වන වැඩක් තමයි "වාර්ෂික වත්කම් ප්‍රකාශණය". ඒක රජයේ ඇමති මණ්ඩලයේ ඉඳන් පහලට ඉන්න කොයි කවුරුත් පුරවන්න ඕනේ.
මේක පුරවන අය දන්නවා ඇති මේකේ තියෙන ප්‍රශ්න මාලාව. සමහරවිට ආයතනයෙන්-ආයතනයට වෙනස් වෙන්නත් පුළුවන්.

ඉතිං අපට ලැබුණ ප්‍රශ්න පත්තරේ ගැන කෙටියෙන් කිවුවොත් එදා ඉඳලා අද දක්වා තමන් සතු දේපල පිලිබඳ සංක්ෂිප්ත වාර්ථාවක් මේකෙන් එකතු කර ගන්නවා. මට දැනුණු විදියට කාට හරි ගහන්න උවමනා වුණොත් මේක පාවිච්චි කරන්න පුළුවන්. මේකේ අ‍ඨෝරාශියක් ප්‍රශ්න වලට තනියම උත්තර දීගන්න සාමාන්‍ය කෙනෙකුට අපහසු වෙනවා. මොකද මේ වගේ නීතියම වටිනාකමක් තියෙන ලේඛනයක් පුරවන්න ගියාම, යම්කිසි වැරදි තොරතුරක් සටහන් වුණොත්, සියතින් ගෙල සිඳගැනීමක් වගේ වෙනවා. එහෙම තමන්ට ගහන්න තමන් විසින් ආයුධ සපයන කෙනෙක් නෑ. හැබැයි එහෙම කර ගන්නා අය නැතුවමත් නෙවෙයි. ඒ ටූ ස්මාර්ට් වෙන්න යන අය.  අපේ අය අතරත් එහෙම කෙනෙක් දෙන්නෙක් නැතුවම නෙවෙයි.

අපිත් එක්ක වැඩ කරන එක් සහෝදරියකට තිබුණ ගැටළුවක් තමයි, සමහර ප්‍රශ්න වලට දෙන්න උත්තර නැති වුණාම, ඒවාට මොනවද ලියන්නේ කියලා. උදාහරණයට "ඔබ, ඔබගේ බිරිඳ හෝ ඔබේ දරුවන් නමින් වෙනත් පුද්ගලයන් සතු දේපළක් පවරා ඇතිද ?" වගේ ප්‍රශ්න. මේ වගේ එකකට උත්තරය නැත කියලා ලියන්නත් පුළුවන්. හැබැයි අදාලා නොවේ වගේ උත්තරයකින් "ඔය ප්‍රශ්නේ මගෙන් අහන්න ඕන එකක් නෙවෙයි" කියන උත්තරයෙන් කනට ගහන්න පුළුවන්. මේක පුරවන අතරේ අපිත් එක්ක වැඩ කරන ලලනි මහත්මියට මේ බව මම පැහැදිලි කරලා දුන්නා. ඉතිං ඇය හරි සතුටට පත් වුණා, මේ උත්තරය සම්බන්ධව. ඉන් පස්සේ බොහෝ තැන් වලට මේ අදාළ නොවේ උත්තරය සපයලා තියෙනවා මම දැක්කා.

ඒ උත්තරය සපයපු එක් ප්‍රශ්ණයක් වුණේ "ඔබට මහජන බැංකුවට අමතර වෙනත් බැංකුවක හෝ මූල්‍ය ආයතනයක ගිණුමක් තිබේද ?" වගේ ප්‍රශ්ණයක්. වගේ කියලා මම කිව්වේ, හරියටම ප්‍රශ්නය මේක නොවෙන්නත් පුළුවන් නිසා. මේ ප්‍රශ්නෙට අපේ මිතුරිය අදාළ නොවේ කියලා පිළිතුරු දීලා තිබුණා. ඒක කෙනෙකුට තේරුම් ගන්න පුළුවන්

ඒ ප්‍රශ්නය මට අදාළ වෙන්නේ නෑ. ඒ කියන්නේ මම අයිති වෙන්නේ එක ගිණුමකට වඩා තිබෙන කුලකයට. ඒකෙන් හීන් සීරුවේ කියන්නේ මට වෙනත් බැංකුවක ගිණුම් තිබෙන බව. මේ ගැන විස්තර කල විගස ඇය අහපු ඊළඟ ප්‍රශ්නේ තමයි "ටිපෙක්ස් එකක් තියෙනවද ?" කියන ප්‍රශ්නේ. 

Friday, June 23, 2017

මිරිවැඩි සඟලක් .......

මිරිවැඩි සඟලක් ඉල්ලා හැඬුවෙමි කියන නන්දා මාලනියෝ(මම හිතන්නේ ඇය අමතන්න හරි ක්‍රමය වෙන්න ඕනේ මේක. මේ ගැන වෙනත් බ්ලොග් එකක අදහස් ඉදිරිපත් කරලා තියෙනවා මම දැක්කා) ගායනා කරන මේ මනරම් ගීතය අද උදෑසන මගේ හිත කැළඹුවේ මෙන්න මේ පහළින් තියෙන රුපය නිසා. අපි 2013 බැංකොක් ගිය වෙලාවේ සපත්තු ගන්න චීන නගරයට(චයිනා ටවුන්-ලෝකයේ බොහෝ රටවල වල චයිනා ටවුන් එකක් තියෙනවා) ගියා. එතැන තියෙන්නේ තොග වෙළඳාම. අපි වගේ කරදර කාරයෝ දැක්කම ඔවුන්ට ටිකක් විතර පුෂ්පය විකසිත වෙනවා(මේකට අපෙත් එක්ක වැඩ කරළා ඉතාමත් අඩු වයසකින් මෙලොව හැර ගිය ගුහා කියන්නේ පූ පායිරද කියලයි). අපි අම්මලාට - අක්කලාට සපත්තු-බෑග් ගන්න ගමන් අපිටත් ඩෙක්ස් පෙයාර් එක ගානේ ගමු කියළා කවුරු හරි යෝජනා කළා. 

අපිත් සපත්තු කුට්ටම් හයේ පැක් එකක් ගත්තා. මට සාමන්‍යයෙන් හරි යන්නේ 40-41 දෙකෙන් එකක්. අපි ගත්තු ගෑණු සපත්තු වලිනුත් මම 38/39/40 වගේ ඒවා කිහිපයක් ගන්න පොරොන්දුව කර ගත්තා.  දෙකයි හතරේ ෂොපින් මලු වලට මේවා දාගෙන ආවා(උන් ගාව තියෙනවා අඩි 6 විතර ඒවත්), ඇවිත් මේවා අපේ කාමර වළ පොදි ගහගෙන ඉන්නවා. හවස් වෙත්දී හෝ ඊළඟ දිනයේදී මේවා බෙදා ගන්නවා පොරොන්දු වුණු ආකාරයට. මගේ යාලුවෝ සෙට් එක තමන්ට හරි යන ඒවා බෙදාගෙන මගේ කොටහත් දුන්නා බෑග් එකක දාලා. මමත් ගිහිං ඕක කාමරේ මගේ මුල්ලෙන් තිබ්බා. 

මේ වෙනකොට මේ වගේ පෙයාර් කිහිපයක් තිබුණ නිසා මට මේක දාන්න ඒ හැටි උනන්දුවක් තිබුණෙත් නෑ. දවසක් උදේ වැඩට එන්න සුදානම් වෙලා මම මේක දාන්න පටන් ගත්තා. දකුණු කකුලේ එක මුලින්ම දා ගත්තා. වම් කකුලේ එක දාගත්තම මට පොඩි අපහසුතාවක් දැනුණා. ඒ කියන්නේ සුළැඟිල්ල ළඟින් රිදෙනවා. මම පොඩ්ඩක් නැගිටලා ඇවිදලා බැලුවා. ඉස්සරහට පොඩ්ඩක් බර දාළා, වමට දකුණට බර දාලා බැලුවා. ඇවිදගෙන යත්දී ටිකක් වම් පැත්තට ඇදිලා යන ගතියක් දැණුනා. විදිල්ලක් කෙටුවා වගේ එක පාරටම මගේ මීටරේට වැටුණා කාරණේ. මදැයි කොළා ? දකුණු කකුල් දෙකක් නේ දීලා තියෙන්නේ. මම හනික මේ මගුල් දෙක ගලවලා දාලා මගේ සුපුරුදු සපත්තු දෙකට බැස්ස.

මම ඔෆිස් ගිහිං අනිත් පස් දෙනාට කෝල් කරළා බැලුවා. ඒගොල්ලෝ ඒ වෙනකොටත් එයාලගේ සපත්තු අඳින්න පටන් අරගෙන තිබුණා. හිතාමතා නොවුණත්, මේ ඉතුරු වුණු එක මේ විදිය බව ඔවුනුත් දැනගෙන හිටියේ නෑ. අපි පුවක් ගහකට නැග්ගොත් දෙබලක් කියන කතාව මට සිහි වුණා. මම මේ ගැන කිහිප දෙනකුගෙන් අහලා බැලුවා. අන්තිමේදී මම මල්වත්ත පාරේ සපත්තු විකුණන වෙළෙන්දන් කිහිප දෙනෙකුගෙන් මේ ගැන විමසීමක් කළා. ඒ කියන්නේ හරි කකුලකට මාරු කර ගන්න. එක් වෙළෙන්දෙක් කිවුවා අරගෙන එන්න, සමහරවිට අපි ගාව වම් කකුල් දෙකක් තියෙන්න පුළුවන් කියලා. මම අරගෙන ගියා, නමුත් අර වෙළෙන්දා එහෙම කතාවක් නොකීව ගානට වැඩේ කර ඇරියා. 

මම පසුබට වුණේ නෑ. මට ආවා ෂෝක් අදහසක්. මම ඒ වෙනකොට දැකලා තිබුණා හමුදාවේ ආබාදිතයින්, එක කකුලකට මේ වගේ සපත්තු දාගෙන අනෙක් කකුල යකඩ සපත්තුව දාගෙන යනවා. මම හිතුවා එහෙම කෙනෙක්ට මේක පරිත්‍යාග කරන්න. ඒ දවස් වල මම සේවය කලේ යෝර්ක් ස්ට්‍රීට් එකේ නිසා නිතරම, මේ වගේ අය මුණගැහෙනවා. ඒ තාජ් කියන රෙස්ටොරන්ට් එකේ. මම දවස් ගානක් එතන ඉඳගෙන බලන් හිටියා, ඒත් මට හරියන කෙනා හමු වුණේ නෑ. අන්තිමේදී මම කිහිප දෙනෙකුට මේ බව දැනුම් දුන්නා. ටික දවසක් යනකොට මට වැඩේ අමතක වුණා. 

මේ අතරේ අපේ මේ කාර්යාලය සුද්ද පවිත්‍ර කරන කාන්තාව මගෙන් මේ සපත්තු ජෝඩුව ඉල්ලා සිටියා. ඒ ඇයගේ පුතාට. ඇය ඉතාම දුප්පත් කාන්තාවක්. සැමියා කුඩු වලට ඇබ්බැහි වී, ඇයට නොයෙකුත් හිරිහැර කල බව, අපගේ කාන්තා සාමාජිකාවක් සමග පවසා තිබුණා. ඒ වනවිට ඇයගේ සැමියා සිරගතව සිටියේ. ඇයට තිබෙන තාඩන පීඩන නිසා, ඒ සිරගතවීම ආශිර්වාදයක් සේ සලකන බව පවසා තිබුණා. මම මෙය එක් පැත්තක සපත්තු කුට්ටමක් බව පවසා සිටිවිට. ඇයගේ පුතාට එය ගැටළුවක් නොවන බව සඳහන් කළා. මගේ පපුව අමුතු දල්වීමකට ලක් වූ වගක් දැනුණා. මා දෙවරක් නොසිතාම ඇයට එය ලබා දුන්නා. 

මෙහි සිටි කාඩ් මධ්‍යස්ථාන සේවකයින් බොරැල්ලේ නව කාර්යාලයට ගියත්, තොරතුරැ තාක්ෂණ ඒකකය වූ අපට මෙහි රැඳී සිටින්නට සිදු වුණේ ප්‍රායෝගික ගැටළුවක් නිසා. එක්දාස් අටසිය ගණන් වල තේ කර්මාන්ත ශාලාවක් නවීකරණය කර මෙම තෙමහල් කාර්යාලය නිර්මාණය කර තිබුණා. එහි පොලොව නිමවා තිබුණේ ළී වලින්. මෙහි අප පස් දෙනා පමණක් තනි වූ යුගයේ එය නියම හොල්මන් මන්දිරයක් බවට පත් වී තිබුණා. ඒ අප එහි ඉතා කුඩා කොටසක පමණක් සිටි නිවා. විවිධ ගැටළු රාශියකට මුහුණ දෙමින් ඉතා දුෂ්කර කාළයක් අප මෙහි ගත කළා. අපේ පවිත්‍රතා සේවිකාව වූ ඇය, සේවය නොකරන වේලාවන්හී එහි තුන්වන මහලේ තිබූ පැරණි ලිපිද්‍රව්‍ය ස්ටෝරුව සහ කෑම කාමරය තිබූ තැන සිට හඳුන්කූරු නිෂ්පාදනයක් කරමින් සිටියා. අපගේ සහෝදර සේවිකාවක් ඇයට අප සියළු දෙනාගෙන එකතු කරගත් මුදලක් පරිත්‍යාග කරමින් පවසා තිබුණේ, නරක දේවල් නොකර හොඳින් හිටියොත් අප සැමගේ උදව් ඇයට හිමි වන බවයි. 

එක් සෙනසුරාදා දිනක මා කාර්යාලයට පැමිණි මුත්, මේ සේවිකාව හෝ එහි එළිපත්ත අසල ඇති කොරිඩෝවේ මේසයක් දමාගෙන සිටින ආරක්ෂක නිලධාරියා නොසිටි බව නිරීක්ෂණය කළා. මා කාර්යාලයට ඇතුලත් වී, එහි විදුලි පහන් දල්වා, මගේ බෑගය දමා කෙළින්ම ගියේ තුන්වෙනි තට්ටුවට. ඒ ආරක්ෂක නිලධාරියා සොයනු රිසියෙන්. මා එහි යනවිට, ඈත කෙලවර ඇති, අත්හැර දමා තිබු ඉස්ටෝරුවක සිට ආරක්ෂක නිලධාරියා ඉතා කලබලයෙන් තමන්ගේ කලිසම සකසමින් පැමිණියා. මා ඔහුට දෝෂාරෝපණය ඉදිරිපස කවුරුන් හෝ නැතැයි යන්න පවසමින්. තවමත් පවිත්‍රතා සේවිකාව දකින්න ලැබුණේ නෑ. නමුත් පැදුරක් අකුලනවාට සමාන සිහින් සද්දයක් මට ඇසුණා. තවත් එහි රැඳී සිටීම යුක්තිසහගත නැති නිසාත්, සිදු වී ඇති දේ ගැන යම් ඉඟියක් ගතහැකි නිසාත් මා සෙමින් පහලට ගමන් කළා. තවත් සුළු මොහොතකින් පවිත්‍රතා සේවිකාව පහළ රාජකාරියට පැමිණියා. 

පසුව මේ ගැන මගේ ඉහල නිලධාරියා පැමිණි පසු ඔහුත් සමග පවසා සිටියා. ඔහු තුන්වන මහලේ අදාළ ස්ථානය නිරීක්ෂණය කර, මා ඉහළට කැදවාගෙන ගියේ ඉතා රහසින් යමක් පවසමින්. එහි එක්තරා කෝටුවක සීමාවක දූවිලි පිසදමා තිබුණා. ඔහු මා අභිබවා යමින් ප්‍රබලා සාක්ෂියක් සපයාගෙන තිබුණා.  මේ පිලිබඳ මා කිසිවෙකුට පැමිණිලි කළේ නෑ. මේ පෞද්ගලික ආරක්ෂක නිලධාරියා අදත් මා දුටු විට හිස නවා කුළුපග සිනහවක් පානවා. 

Monday, June 19, 2017

ගෑණු තද කරන්න අකමැති ඇයි .......


මේ වගේ මාතෘකා ඔස්සේ ලස්සන කවි පේලියක් අපේ සෑමා ඉස්සර ලිවුවා. දැන් ඒකා ඒ හැටියට ලියන්නෙත් නැති එකේ මමම මේක ලියලා දාන්නම්. හැබැයි ඔය කවි සීන් මට බෑ. ඇත්තටම ගෑණු මොකද තද කරන්න අකමැති? මම මේ ගැන පොඩ්ඩක් හිතවතියන් කිහිප දෙනෙකුගෙන් විමසීමක් කළා. වැඩි දෙනෙක් කියන්නේ "තද කළා වගේ නෙවෙයි බුරුල් කර ගන්න ගියාම, එපා වෙනවා අනේ" කියලා. සිංහල අවුරුද්දට කිට්ටු කරලා හැම තැනම සේල් පොළවල් තියෙනවනේ, ලේක් හවුස් එක ඉස්සරහ පිට තියෙන ශ්‍රී ලංකා ප්‍රදර්ශන සහ සම්මන්ත්‍රණ මධ්‍යස්තානයේත් ඒ වගේ සේල් පොළක් තිබුණා. හැමදාමත් තියෙනවා. දවසක් හවස මමත් ඔය පැත්තට සේන්දු වුණා. ඒ කන්න මොනවා හරි තියෙනවද බලන්න. 

ඔහොම ඇවිදගෙන යනකොට මම දැක්කා රටකජු, මුරුක්කු, කඩල විකුනණ අම්මා කෙනෙක්. එයාගෙන් මම ගත්තා මෙන්න මේ පහළින් තියෙන රටකජු මල්ලයි, තවත් මොනවදෝ ජාතියක්. මට හරියටම මතක නෑ. ආ ... කඩල පිටි වලින් හදපු රවුම් මුරුක්කු. ඒක කටින් කඩනකොට, මුරුක්කුව කැඩුනද නැත්නම් දතක් දෙකක් කැඩුනද කියලා දැන ගන්න වෙන්නේ ටිකක් පස්සෙන් පහුව. ඒ තරමට හයියයි හරියට ගල් ගෙඩියක් වගේ. මේ ගල්ගෙඩියක් වගේ කිව්වම මතක් වුණේ. අපේ ඔෆිස් එකේ ඉන්නවා තවමත් අවිවාහක, අවුරුදු පනහ ඉක්මවපු කෙනෙක්. එයා තරුණ කාළේ බස් එකක යනකොට කවුදෝ කෙනෙක් එයාට පොඩි හේත්තුවක් දාලා. පහුවදා කට්ටිය එක්ක වැඩේ විස්තර කරනවා. "හරියට ගල්ල්ගෙඩියක් වගේ" කියලා. ඉන් පස්සේ කට්ටිය එයා දැක්කම කියන්නේ "හරියට ගල්ල්ගෙඩියක් වගේ" කියලා. 

දැන් ඒ රටකජු පාර්සලේ මම ගත්තේ පසු පාවිච්චියට. හැබැයි අර අම්මා ඒක, දුන්නේ මෙන්න මේ විදියට. ඒ කියන්නේ ගැටේ බුරුලට. මේ වෙනකොට මේ ගැන මම පොඩි නිරීක්ෂණයක යෙදිලා හිටියේ.



කාන්තාවෝ බොහෝ වෙලාවට ටැප් එක තදින් වහන්නේ නෑ. මේ නිසා අපේ නිවසේ ජලය අපතේ ගිය වාර අනන්තයි. සීනි බෝතල්, ජෑම් බෝතල්, මාමයිට් බෝතල්, මේවා තදින් වහන්නේ නැති නිසා කූඹි රිංගපු වාර අනන්තයි. ඇහුවොත් කියන්නේ මම හොඳින් වැහුවා කියන එක. නමුත් එයාලා හොඳින් කියන ගාන පිරිමි අයට මදියි. වැරදිලා හරි පිරිමි කෙනෙක් වහපු බෝතලයක් අරින්න ගියොත්  තමයි වැඩේ. කොහොම හරි වහපු කෙනාටම ඇරලත් දෙන්න වෙනවා. 

මේකේ මාතෘකාව බලලා කැත හිතිං ආපු අය ගැන මට ඉතා කනගාටුයි.